شهر ما

شهر ما چون شهر نیست                         جنس ان از بی کسیست

ساکت و بی ادعاست                          سرد و غمگین و خفاست

کین بزرگانش کثیر                                   هست چون طفلی صغیر

هر کبیری با هر سمت                      چون بخواهی هست هرچقدر

لاکن این طفل صغیر                                 از حق نگذریم گشته پیر


         اندر اینجا پیشرفت گشته بد

                                          چون اداره میزند بر سینه ی ما دست رد


شهرکی داریم صنعتیست                خوش برو رو و خوش قامتیست

پر ز ادم پر ز کار                          پر ز همت بی مثال

لاکن اندر این کار خانه ها                 انگشت شمارند از اهل شهر ما


دلبرا چون که در گرما امدی              میزند بر مشامت بوی کار امدی

از همان بدو ورود در سراه        نظاره میکنی دسته های جوانانی بی ریا


         حلقه هایی کز جوانان پر جنب و جوش       

                                گوش خودتیزکنی صدای قلقل میزیدبگوش


                     این خلق ما از نگاهت دور نیست

           مبادا گویی ان  شراره ی اتش گردان چیست؟

تفریح جوانان ما همینست تنها           پرتقال.دوسیب.البالو.نعنا


لاکن از حقیقت هم نگذریم        در لقب سازی شهره ایم و شهره ایم


دلبرا گر یک نفر از تو پرسید چند سوال    جوابت باشد این بار بر او محال

تو بدان ان مرد تو را میحرفاندت          او بدور خود تورا میگرداندت

پس از او دوری کن ای با خرد       چون که ان مرد ابرویت را میبرد


                    اندر این شهر حرف سازمان و اداراه رانگو

                    مسجدوحسینیه.مهدیه.دارالقران و کانون را بگو


   ارتباطش با خدا هست بهترین      شهر من.تو.این دارالموئمنین



(سید موسی)